07
Sep
14

Llivia: Enclave in de Pyreneeën

lliviaMenig jaar jaar steekt de Tour de France kort de grens met Spanje over. Een grens die wordt gevormd door de hoogste toppen van de Pyreneeën. Aan de Franse kant stroomt het water naar het noorden en aan de Spaanse kant naar het zuiden. Het klinkt heel simpel, maar als we nauwkeuriger kijken zien we dat hier soms van wordt afgeweken. Zoals bij dat eilandje in de grensrivier, in die Spaanse enclave vlakbij Andorra en in dat dal vlak over de grens bij Bagnères-de-Luchon.

Vrede van de Pyreneeën

We gaan terug naar 1659. In dat jaar werd de Vrede van de Pyreneeën getekend. Deze kwam nog voort uit de Vrede van Westfalen die de Dertig Jarige Oorlog bezegelde en tegelijk met ‘onze’ Vrede van Münster in 1648 werd gesloten. Tijdens deze Vrede van de Pyreneeën verloor Spanje grote gebieden aan Frankrijk zoals het graafschap Boulogne, Henegouwen, delen van Frans Vlaanderen, Lotharingen en de Languedoc. Tevens werd toen de definitieve de grens door de Pyreneeën getrokken. 

Eiland van aanstaande vorstinnen

De vrede werd getekend op Fazanteneiland , een klein eilandje midden in de rivier de Bidassoa die uitkomt in de Golf van Biskaje. Hier zijn de Pyreneeën verdwenen en vormt dit Spaanse riviertje de grens. Er is toen afgesproken dat dit eilandje een bijzondere status zou krijgen. Het is tot op de dag van vandaag zes maanden per jaar Frans en zes maanden Spaans. Het eilandje was ook speciaal omdat hier drie toekomstige Franse koningen en twee Spaanse koningen hun bruiden voor het eerst zagen. Daarbij moet worden aangetekend dat de ontmoeting in 1721 tussen de toen 11-jarige Lodewijk XV en zijn 3-jarige aanstaande bruid uiteindelijk niet doorging. Achter de schermen werd een geschiktere kandidaat gevonden. Uiteindelijk trouwde hij Marie Leszczyńska van Polen, die wel al kinderen kon krijgen.

Een Spaanse enclave

Als we nu nauwkeurig naar de kaart van de Pyreneeën kijken zien we twee Spaanse gebieden waar de beken en rivieren naar het noorden stromen. Allereerst is daar de vreemde enclave Llívia. Dit ligt in een dal waarin de rivier de Sègre eerst noordwaarts stroomt en daarna toch naar Spanje. Dit dal werd in tweeën gedeeld. Alle dorpen stroomopwaarts van Puigcerdá werden Frans, de rest bleef Spaans. Llívia ligt stroomopwaarts, maar had stadsrechten. Omdat de Spanjaarden de tekst waarin gesproken werd over dorpen letterlijk namen, bleef de stad Llívia en het omringende gebied Spaans. 

Alleen vanuit Frankrijk

Naast deze enclave is er nog een vreemd gebied dat een geografische enclave genoemd zou kunnen worden. In het Vall d’Aran, Spaans grondgebied, stromen de rivieren niet zuidwaarts, maar naar het noorden, naar Frankrijk. Dat dit gebied toch niet Frans is gaat nog verder terug. In het Verdrag van Corbeil uit 1258 werd dit stukje Pyreneeën Spaans grondgebied. Dit werd niet aangepast in de bovengenoemde Vrede van de Pyreneeën. Dat dit dal een vreemde eend in de Spaanse bijt was, werd nog benadrukt door haar isolement. Pas in 1925 werd een weg aangelegd waardoor Spanje direct bereikbaar werd. Tot die tijd moesten haar bewoners altijd via Frankrijk reizen.

 
Advertenties

0 Responses to “Llivia: Enclave in de Pyreneeën”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: