23
Jul
14

Een dag van nationale rouw

man lights candles during an event in Kuala Lumpur to moren MH17 victimsDan zie ik een zondag voor me waarop alles dicht is. Waarop alleen de noodzakelijke diensten bereikbaar zijn. Waarop alle zenders op zwart gaan, behalve die ene die stemmige muziek uitzendt met af en toe het allernoodzakelijkste nieuws in korte objectieve blokken. Waarop de vlaggen halfstok hangen en iedereen gepast gekleed gaat.

Maar zoals premier Rutte al zei; “Rouw past niet in de Nederlandse traditie.” En hij heeft gelijk. De meeste winkels zijn open, de publieke omroep zendt gewoon uit op 1, 2 en 3 en de commerciëlen verkopen net zo veel als normaal.
Is dat erg? Nee, maar noemt het geen Dag van Nationale Rouw. Noem het liever een periode van bezinning en respect. Zoals de minuut stilte op het moment dat het vliegtuig met stoffelijke overschotten landt. En het vrijmaken voor de snelwegen voor het vervoer van Eindhoven naar Hilversum.  En doe dit ook de komende dagen als de volgende vliegtuigen landen. Dan is het geen symbool, maar daadwerkelijk respect voor alle inzittenden.

Zoals de vele vlaggen die halfstok hangen. Mensen die elkaar op straat en in winkels aanspreken. Of ze nu wel iemand of niemand aan boord kenden. Met respect praten ze over het gebeurde. Dat is in mijn ogen rouwen en het begin van verwerken. Niet door de politiek gestuurd, maar van onderaf.

Horen daar ook alle in memoriams bij? Verhalen over mensen die ik niet heb gekend. Ik ben daar heel dubbel in. Op deze manier worden ze niet vergeten. Maar tegelijk vraag ik mij af of de slachtoffers dit ook zo zouden willen. Van een senator of toponderzoeker begrijp ik het. Maar de levensgeschiedenis van een advocaat uit Hilversum of een moeder uit Nieuwegein ben ik over een paar maanden alweer vergeten. Ook zonder die verhalen ben ik verdrietig en toon ik respect naar de nabestaanden.

Ik wens alle nabestaanden heel veel sterkte in het verwerken van deze ontstellend zware klap. Hopelijk kunnen zij op een waardige manier afscheid nemen en zal de chaos van de eerste dagen een uitzondering blijken die past bij een land in oorlog. En bij verwerking hoort ook het vinden van de exacte oorzaak. Het zou mooi zijn als deze wordt gevonden en de schuldigen worden gestraft. En heel misschien komt er daardoor snel vrede in Oost-Oekraïne. Een klein beetje licht in een inktzwarte nacht.

Advertenties

0 Responses to “Een dag van nationale rouw”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: