09
Jul
14

De Tour van 1914. Een eerbetoon in 15 etappes, deel 3

3e etappe Cherbourg – Brest over 405 km (2 juli 1914)

De winnaars

3e et 250px-Émile_EngelAls startplaats staat hier Cherbourg, maar eigenlijk moet daar staan Coutances. Wanneer de renners in het holst van de nacht van start gaan, worden ze al gauw de verkeerde kant opgestuurd. Een van de ervaren officials wilde wel een keer uitslapen en had een onervaren ondergeschikte op pad gestuurd. Deze stuurt gelijk het peloton de verkeerde kant op. Pas na enige tijd komt de organisatie erachter dat de renners niet op de goede route zitten. Een auto wordt op pad gestuurd om ze terug te halen, de race wordt geneutraliseerd en de wielrenners starten opnieuw, maar nu in het verderop gelegen Coutances. De totaal af te leggen afstand wordt die etappe een goede dertig kilometer korter, maar de renners hebben waarschijnlijk al het dubbele omgereden. Daar komt nog bij dat het bijna de hele dag pijpenstelen regent. Dit zorgt ervoor dat er geen serieuze ontsnappingspogingen worden ondernomen en een groep van 13 man na een bijna 15 uur fietsen, strijdt in het uiterste westen van Bretagne om de dagzege. Deze derde etappe wordt gewonnen door de iets te wild sprintende Fransman Emile Engel. Niet alle favorieten zitten in de kopgroep. Zo verliest de winnaar van 1909, de Luxemburger Francois Faber bijna een half uur. De eerste plaats in het klassement blijft in handen van het Belgische duo Thys – Rossius. Nummer drie, Emile Georget volgt op zeven minuten. Vandaag zijn er 15 opgaven te noteren en zijn er nog 101 renners in koers.

De verliezers

3e et dardanellenVier van deze 15 uitvallers zullen de Eerste Wereldoorlog niet overleven. Allereerst is daar de op 1 november 1890 in Aubervilliers geboren Maurice Dejoie. Hij is al een paar jaar prof maar rijdt dit jaar voor het eerst in dienst van een ploeg; Clément-Dunlop. Als beginnend renner wordt hij in 1911 heel verdienstelijk 10e in Parijs – Roubaix voor onafhankelijken. Dit jaar wordt hij 35e in Parijs – Tours en rijdt hij zijn eerste Tour de France. Tijdens de eerste twee etappes komt hij anoniem op grote achterstand over de finish. Als soldaat 2de klasse komt hij tijdens de oorlog op de Dardanellen terecht. Dejoie overlijdt op 2 november 1915  in het evacuatiehospitaal te Moudros als gevolg van een ziekte opgelopen tijdens de gevechten rond Gallipoli. Moudros, op het Griekse eiland Limnos, moest de haven worden van waaruit Britse en Franse schepen de Turken op de Dardanellen zouden aanvallen en verslaan. Na de mislukking bij Gallipoli verdween het gros van de oorlogsschepen. Een handjevol bleef over om toe te zien op de blokkade van de Dardanellen. Eind oktober 1918 werd hier het staakt het vuren getekend tussen de geallieerden en het Ottomaanse Rijk.

De tweede uitvaller op deze typische Bretonse dag met alleen maar regen is Auguste Garnier. Over hem is vrijwel niets bekend, zelfs zijn geboorteplaats en datum zijn nergens terug te vinden. Alleen enkele wielerprestaties uit 1914 zijn bewaard gebleven. Zo wordt hij 56e in Parijs – Tours en doet hij dus voor het eerst aan de Tour de France mee. Ook hij finisht in de eerste twee etappes redelijk anoniem op grote afstand van de dagwinnaars. Hoe het daarna met hem vergaat is onbekend. Er zijn enkele bronnen die zeggen dat hij in de oorlog om het leven is gekomen. Op internet zijn maar liefst 61 Auguste Garniers te vinden die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuveld. Van de meesten is onbekend waar en wanneer.

3e et Wirtz,Emile1De derde afstapper die dag die ik een laatste eer wil bewijzen is de Franse Duitser, of moet ik zeggen, de Duitse Fransman, Emile Wirtz. Hij werd als Joseph Émile Wirtz geboren op 11 maart 1887 in Vieux-Thann in de Elzas, het stukje Frankrijk dat de Duitsers in de laatste oorlog, die van 1870-1871 op Frankrijk hadden veroverd. Desondanks is hij een Frans wielrenner. Voordat hij om 1912 prof wordt, staat hij bij de amateurs drie jaar achter elkaar op het podium bij de Nationale kampioenschappen. In 1907 en 1090 wordt hij tweede en in 1908 derde. In 1911 wordt hij zelfs nationaal kampioen, nu bij de Onafhankelijken. Een jaar eerder is hij in de Tour de France voor onafhankelijken, die in augustus wordt verreden, al winnaar van twee etappes. Als prof rijdt hij pas in 1914 aansprekende uitslagen. Zo wordt hij 42e in Parijs – Roubaix en doet hij voor het eerst mee aan de echte Tour de France. In de eerste twee etappes weet hij ternauwernood bij de eerste honderd binnen te komen. Als hij aan de derde etappe begint heeft hij al een achterstand van ruim 7 uur op de koplopers. Ergens tussen Coutances en Brest wordt de stromende regen hem teveel en stapt hij af. Nog geen twee maanden later is hij soldaat 2de klasse bij het 146ste Infanterieregiment en overlijdt hij aan zijn verwondingen op 28 augustus te Pont-Saint-Vincent. Zeer waarschijnlijk was hij tijdens de slag van Lotharingen, een van de eerste gevechten tussen de Duitsers en Fransen in de Eerste Wereldoorlog, gewond geraakt.

3e et tribouillardDe laatste van de vier uitvallers is Georges Tribouillard. Hij is in 1914 de dertig al gepasseerd. Als Émile Georges Tribouillard is hij geboren op 22 maart 1883 in Le Bignon-Mirabeau. In 1908 wordt hij beroepsrenner en wordt hij direct 10e in Parijs – Tours. Een prestatie die hij nog overtreft in 1910 met een 9e plaats en in 1913 met een 7e plaats. Van 1910 tot 1914 doet hij elk jaar mee aan Parijs – Roubaix met als beste prestatie een 7e plaats in 1911. Hij rijdt ook enkele klassiekers in het buitenland. Zo wordt hij in 1911 7e in de Ronde van Lombardije en in 1912 32e in Milaan – San Remo. Zijn beste prestatie is een tweede plaats bij het Frans kampioenschap veldrijden van 1911, achter de beste wielrenner die nooit de Tour de France heeft gewonnen, Eugène Christophe.  In 1914 rijdt hij voor het eerst de Tour de France. Tijdens de eerste etappe komt hij ruim anderhalf uur na de winnaar binnen als 67e. De volgende etappe is de achterstand zelfs ruim twee uur en is hij nummer 77. Hij rijdt voor het team La Francaise – Hutchinson. Van de zes renners uit deze ploeg, sterven er drie op de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog.  Hij is tijdens de oorlog korporaal bij het 21ste Koloniaal Infanterieregiment. Tribouillard heeft de twijfelachtige eer de allerlaatste overleden wielrenner uit de Eerste Wereldoorlog te zijn. Ruim vier maanden na het staakt het vuren, overlijdt hij op 16 maart 1919 in Parijs alsnog aan de gevolgen van zijn verwondingen.

 

Ik heb heel veel gehad aan:

de site Renners in de Grote Oorlog

het boek: The Shattered Peloton: The devastating impact of world War I on the Tour de France (Graham Healy)

Advertenties

0 Responses to “De Tour van 1914. Een eerbetoon in 15 etappes, deel 3”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: