31
Jul
12

Olympisch Goud, het hoogst haalbare!

1948: Fanny Blankers-Koen wint vier keer goud in Londen.

1964: Anton Geesink verslaat de Japanners in eigen land.

1984: Stephan van den Berg wint goud in deze nieuwe olympische sport.

1992: Ellen van Langen verrast vriend en vijand.

1996: De ‘Lange Mannen’ verslaan aartsvijand Italië in Atlanta.

2000: Pieter van den Hoogenband wint de 100 meter en de 200 meter vrije slag.

2004: Inge de Bruijn meest succesvolle Nederlandse Olympiër aller tijden.

2008: Anky van Grunsven wint voor de derde opeenvolgende keer goud.

Een greep uit de Nederlandse winnaars van olympisch goud. Verder hoeft er niets bij te staan. Iedereen weet op welke disciplines deze mannen en vrouwen de grootste overwinning uit hun sportcarrière behaalden. Iemand als judoka Dennis van der Geest zou zijn wereldtitel vandaag nog inleveren als hij zijn brons van Athene zou kunnen omwisselen voor goud. Voor elke sporter is Olympisch Goud het hoogst haalbare.

Liever de Champions League

Voor elke sporter? Nee, er zijn sporten waarvoor de Olympische Spelen een leuk podium zijn, maar ook niet meer dan dat. Dat komt omdat tot voor een tiental jaren de Spelen de professionele sporters weerde als zijnde leprozen. Als Fanny Blankers-Koen in plaats van een fiets een girorekening met daarop 100 gulden had gekregen dan was zij levenslang geschorst. Daarom streden in de professionele sporten tot begin jaren negentig de mindere goden en toekomstige beloften om het ‘hoogst haalbare’. Met voetbal is dat nog steeds zo. Er mogen slechts drie zogenaamde compensatiespelers meedoen, de rest voetbalt niet op het hoogste niveau bij clubs als Barcelona, AC Milan of zelfs FC Basel. Voor een oudgediende als Ryan Giggs zijn de Spelen nog wel leuk. Als Welshman heeft hij nooit op het hoogste landenniveau kunnen acteren. De Spelen zijn een mooi surrogaat voor de speler die met Manchester United alles heeft gewonnen wat er valt te winnen.

Liever Wimbledon

Voor andere vanouds professionele sporten gelden die beperkingen weliswaar niet. De vraag is of die sporters de Olympische spelen plots wel zien als DE plek om de moeder aller successen te boeken. Neem nou de tennissers. Ze doen echt wel hun best om hier een medaille te behalen, maar winnen op Wimbledon torent daar toch nog hoog bovenuit. Vraag dat over twee weken maar aan Roger Federer. Of aan Robin Haase die een dag na de openingsceremonie nog een toernooi in Kitzbuhl won en na zijn uitschakeling vast alweer op weg is naar een volgend toernooi. Om het iets aantrekkelijker te maken krijgen de tennissers zowaar punten voor hun ranglijst als ze op de Olympische Spelen acteren. Een doekje voor het bloeden, meer niet.

Liever de Tour de France

Datzelfde geldt ook voor de basketballers, honkballers, veel boksers en de wielrenners. De verschillende Dream Teams vinden hun olympisch goud leuk, maar de NBA winnen blijft toch nog iets belangrijker. Bij de wielrenners wordt er alles aan gedaan om de wegwedstrijd het imago te geven van een superklassieker. De hele wereldtop is er, maar toch mist er iets. Ook de opzet van zeer kleine landenploegen draagt daar niet toe bij. En als je alle wielrenners vraagt wat ze liever winnen, de Tour de France of Olympisch Goud, dan verliest het troetelkind van Pierre de Coubertin het dik. In mijn ogen horen deze sporten dan ook niet op de Olympische Spelen thuis. Die zijn er voor de sporters die olympisch goud als het hoogst haalbare zien en beleven. Ik wil tranen zien, niet de glimlach van een sporter die ook ‘even’ dit prijsje heeft opgehaald. Daarom kijk ik liever naar een 15-jarige zwemster uit Litouwen dan naar Mark Cavendish. Ik geniet meer van de achterwaarts gehoekte flikflak van een Roemeense turner dan van een powerdunk van Kobe Bryant.

Vrouwelijke nuance

Een kleine nuance is hier trouwens wel op zijn plaats. Dit geldt niet voor de vrouwen. Daar heeft de professionaliteit nog niet zo genadeloos toegeslagen. Daar zijn de tradities nog jong. Voor Marianne Vos was Olympisch Goud duidelijk wel het hoogst haalbare. Het rijtje bovenaan deze column kan dus worden uitgebreid.

2012: Marianne Vos maakt in de stromende regen haar eigen verwachtingen waar!

Advertenties

0 Responses to “Olympisch Goud, het hoogst haalbare!”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: