07
Jul
11

Tourtweet bij de foto: 5e etappe (7 juli 2011)

Bij de foto;

De gehavende Tom Boonen klampt aan bij ploeggenoot Addy Engels. Deze probeert zijn kopman voor de tijdslimiet binnen te loodsen. Ruim dertien minuten na de winnaar van de 5e etappe, de Brit Cavendish, komen zij over de finish. Op tijd.

“Valpartijen horen bij de Tour,” hoor ik mijn minst favoriete tourcommentator zeggen. Ze komen veel voor. Of ze er ook bijhoren vraag ik mij af. Veel valpartijen zijn volgens mij vermijdbaar. Minder renners over Frankrijks groene wegen. Waar rare rotondes en verkeersdrempels vaak verantwoordelijk zijn voor een toename van de vermijdbare valpartijen. De altijd aanwezige hektiek. Waar is de wandeletappe gebleven? Twee man met twaalf minuten voorsprong en de rest die strijdt om de kruimels. Zelden komt het nog voor.

“Vroeger was alles beter.” Is dat wel zo? De kijker krijgt nu elk beeld van de renners te zien. Van start tot finish. Van plas tot eindspurt. Daardoor vallen de tuimelingen ook meer op. Decennia geleden hoorden wij pas van valpartijen als het echt dramatisch was. De kleine valpartijen bleven buiten beeld.

“Zeventig meter viel ik diep, mijn hart stond stil, maar mijn Pontiac liep …” werd zelfs een marketingslogan na de valpartij van Wim van Est. De eerste Nederlandse gele truidrager kwam 60 jaar geleden in de afdaling van de Aubisque in een ravijn terecht. Met aan elkaar geknoopte fietsbanden werd hij redelijk ongeschonden naar boven getakeld.

Andere valpartijen liepen minder goed af. De bekendste is natuurlijk die van Fabio Casartelli in 1995. In de afdaling van de Portet d’Aspet kwam hij dodelijk ten val. Dit was pas de tweede dodelijk val in de Tour. In 1935 was de Spanjaar Francisco Cepeda vlakbij Bourg d’Oisans zwaar ten val gekomen. Drie dagen later overleed hij aan het bij de val opgelopen hoofdletsel.

Er zijn echter ook valpartijen die carrières hebben geknakt. Een van de grootste Franse talenten uit de 50-er en 60-er jaren, Roger Riviere kwam in 1960 zo zwaar ten val dat hij de rest van zijn leven verlamd was.  Hier vind je een overzicht van enkele opmerkelijke valpartijen in de Tour de France.

Ik wil hier ook een valpartij noemen die niet in de Tour plaatsvond. Die van Joop Zoetemelk in 1974 in de Midi Libre. In de kracht van zijn carrière was hij bijna een jaar uitgeschakeld. Vele kenners zijn ervan overtuigd dat hij na de overwinning in Parijs-Nice dat jaar, de Tour ook zou gaan winnen. En daar waarschijnlijk de komende jaren zou gaan heersen. Hij kwam weliswaar sterk terug, maar pas in 1980, dankzij de overstap naar de Ploeg Post, wist hij zijn enige Tour te winnen. Zijn bijnaam ‘Eeuwige Tweede’ werd hierdoor ook een beetje een geuzennaam.

Hopelijk is de valpartij van gisteren waarbij Robert Gesink gewond raakte niet beslissend. En krijgt na Jan Janssen in 1968 en Joop Zoetemelk  in 1980 Nederland eindelijk weer een tourwinnaar.

Advertenties

0 Responses to “Tourtweet bij de foto: 5e etappe (7 juli 2011)”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: