22
Feb
11

Reis om de wereld in 80 tweets (tweet 51)

Tweet 51: Boedapest – Slovensky Raj

Ik kwam hier voor het eerst in het najaar van 1993. Tsjechoslowakije had een paar maanden eerder opgehouden te bestaan en ging verder als Tsjechië en Slowakije. Ik was bezig met het voorbereiden van enkele reizen in beide nieuwe Oost-Europese landen. Na een paar weken Reuzengebergte was ik aangeland bij de Hoge Tatra. Iemand in Poprad, de grootste stad aan de voet van het kleinste hooggebergte van Europa raadde mij aan me niet tot deze bergen te beperken. Zo belandde ik in het Slowaaks Paradijs, hier Slovensky Raj genoemd. Een bosgebied met enkele rivieren die diepe, steile dalen hebben uitgesleten. Met als belangrijkste rivier de Hornad. Om het wandelen langs de rivier overal goed mogelijk te maken heeft men hier iets heel bijzonders bedacht. Op plekken waar de oever loodrecht is, waren op ongeveer tien meter boven de rivier, metalen roosters aangebracht. Stappend van rooster op rooster, je ondertussen vasthoudend aan een metalen ketting overbrugde je dan stukken loodrechte rots. Voor mij als hoogtevrezende was het eerst wel even wennen. Maar uiteindelijk lukte het ook mij om zonder angst menig roostertraject af te leggen. Daarnaast liepen veel kleine zijdalen dood tegen steile wanden. Om toch door te kunnen wandelen waren hier zogenaamde boomstamtrappen aangelegd. In verschillende etappes werden tientallen meters hoogteverschil afgelegd.

Een jaar na deze ontdekking liep ik hier voor het eerst met een groep doorheen. Ik was er vooral trots op dat het mij lukte om iedereen over de roosters heen te loodsen. Ook degenen die nog iets meer vrees voor hoogtes hadden dan ik. Toch zijn er tijdens ons verblijf in het Slowaaks Paradijs twee wandelaars gewond geraakt. Eentje brak de eerste ochtend haar enkel. Zij verstapte zich toen zij de badkamer van haar hotelkamer verliet. Ze heeft de roosters nooit gezien. De andere brak aan het eind van de laatste wandeling haar duim. We hadden alle roosters en trappen al achter de rug en liepen op een vlak en breed pad op ongeveer twintig meter boven de rivier. Al pratend werd de prachtige dag geëvolueerd. Een van de dames lette daarbij niet zo goed op en stapte met haar rechtervoet naast het pad. Ze begon naar beneden te glijden. Ik liep gelukkig vlak achter haar en kon net op tijd haar hand grijpen. Ze gleed niet verder en ik slaagde erin haar omhoog te trekken. Op het eerste gezicht was de enige schade een pijnlijke, waarschijnlijk gekneusde duim. Omdat een paar dagen later de pijn niet minder was geworden, werd een bezoek gebracht aan het ziekenhuis. We waren toen al in het hart van de Hoge Tatra beland en gingen in het Poolse Zakopane naar het plaatselijke hospitaal. Daar werd inderdaad een fractuur geconstateerd. Met haar duim in het gips sloot zij zich enkele uren later weer bij de groep aan. Ze heeft zelfs nog enkele wandelingen gemaakt. Daarmee was haar verhaal nog niet klaar. Terug in Nederland was de pijn nog niet minder geworden. In het ziekenhuis van Leeuwarden werd het gips verwijderd en vervangen door een beter werkend drukverband. De arts ter plekke woog het gips en schrok toen dit meer dan een kilo bleek te zijn. Bijgekomen vroeg hij de wandelaar of het gips een plaatsje mocht krijgen in zijn privé-verzameling met exotisch gips.

Advertenties

0 Responses to “Reis om de wereld in 80 tweets (tweet 51)”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: