10
Dec
10

Reis om de wereld in 80 tweets (tweet 38)

TWEET 38: PRAAG – SLAVKOV U BRNA (AUSTERLITZ)

Slavkov u Brna (Austerlitz) werd ingebracht door @ereszet. Hieronder een verslag van zijn hand toen hij in 2000 de plaats bezocht.

 

“In 2000 was ik voor een EU-congres in het Tsjechische Brno. Op zaterdag 2 december 2000 stapte ik samen met collega’s van andere Europese gemeenten in de bus naar Slavkov u Brna. Dit stadje – zo’n 20 kilometer onder Brno – is beter bekend onder zijn Duitse naam Austerlitz. Precies 195 jaar eerder vond hier de ‘Driekeizerslag’ plaats. De gecombineerde strijdmacht van 89.000 Russische en Oostenrijkse soldaten werd verslagen door 73.000 Franse soldaten onder bevel van Napoleon. Met name zijn marechal, zwager en bon-vivant Joachim Murat onderscheidde zich door zijn moed en zijn doldrieste vechtlust.

Ons groepje wist dat de ‘viering’ van de slag vroeg zou beginnen bij de Oude Post (stará pošta) in Kovalovice. Murat was hier ingekwartierd geweest voor de slag, de Russische generaal Pjotr Bagration had hier zijn hoofdkwartier tijdens de slag en Napoleon heeft de wapenstilstand hier gesloten met zijn tegenstanders ná de slag.

Zo rond 8 uur die zaterdagochtend kwamen we in een vriezende kou bij het kleine postkantoor. Ik herinner me een langgerekte herberg met wat bijgebouwen en een piepklein huisje in het midden van het terrein. Blauwbekkend stonden we daar met zo’n man of twintig in afwachting wat de viering van die dag ons zou brengen. Plotseling ging een deur van de herberg open en kwamen er twee Franse soldaten in hun kloffies naar buiten met hun shako achteloos op hun hoofd. Beiden liepen met dienbladen op ons af en boden ons een goudgeel drankje aan. Eerst nog enigszins besmuikt, merkten we al snel dat een Slivovitsj zo vroeg in de ochtend een perfecte opwarmer was voor zo’n koude dag. Al snel was er een stemming van jolijt en wakkerheid. De dag kon niet meer mis gaan.

Al drinkend en kletsend ontwaarden enkelen van ons een paar huzaren die van achter het kleine huisje kwamen aangelopen.  Op een meter of tien stopten ze voor ons gezelschap. Hun rode epauletten en hagelwitte broeken staken fel af tegen de mistige achtergrond. Hun snorren pasten goed bij het weer: als je goed keek zag je de dauw er in kleine druppels aanhangen.

Met onze glazen in de hand, voor velen al de tweede op die vroege ochtend, toasten we op de huzaren. Giechelend en elkaar aanstotend keken we vol verwachting naar wat dit gezelschap ons zou brengen. De huzaren keken ons wat meewarig aan. Een van hen liep plotseling een stap op tien naar rechts en draaide zich half om. Hij trok zijn sabel en dreef de punt van zijn sabel naar boven en bleef stil staan. Inmiddels veranderde bij ons het gegiechel in stijve en stomme verbazing. We waren in afwachting wat dit ons zou brengen. Zo hier en daar werd stil een laatste slokje genomen.

Bars klonk er een bevel: “Joue!”

Tot onze verbijstering presenteerde de huzaren hun musketten en zonder blikken of blozen legden ze aan. We keken elkaar onderzoekend en licht verbaasd aan, onderwijl bevestiging zoekend naar ons aller gevoel…’het zal toch niet?’

Daarna keken we weer terug naar de troepen. De seconden tikten langzaam weg.

Ik dacht nog even: ‘vroeg opstaan is nooit slim en drank in de ochtend is altijd het begin van onheil.’

De stem brak en schreeuwde: “FEU!!!”

De musketten kraakten en de rook van kruit kleurden kleine wolkjes voor onze ogen. De pregnante geur van kruit kwam ons tegemoet. In stille verbazing en verwondering bogen we onderzoekend ons hoofd en keurden eerst ons eigen  lijf  en daarna elkanders. Vervolgens zagen we de huzaren de musketten terugnemen in de rechterhand en rechtsomkeert maken. Binnen enige tellen waren ze achter het kleine huisje verdwenen, als in het niets.

Stil staarden we voor ons uit. Langzaam drong onze executie tot ons door.

 

PS

Het kleine huisje werd ons wat later getoond. De deur ging open en een lange trap verdween onder de grond ver voorbij de begrenzing van het huisje zelf. Een meter of tien lager bleek zich een wijnkelder te bevinden. Na vele versnaperingen stommelden we weer omhoog uit dit toch wat benauwende ondergeborchte.

PPS

Een uur later stonden we bij de gedenksteen van de slag om Austerlitz waar enige Russische soldaten door een overste in vol tenue de fijne details van de slag kregen onderwezen. Het klonk alsof generaal Pjotr Bagration op 2 december 1805 toch had gewonnen.

PPPS

Even later stonden we op een groot veld afgezet met een wat armetierig touw. In een hoek was een houten verhoging van zo´n 10 bij 2 meter en wel 15 centimeter hoog. Het erepodium, waar we als gasten tussen de plaatselijke notabelen – en onze Russische geüniformeerde vrienden- het naspelen van de slag mochten meemaken. Enige uren geknal, gegaloppeer en vele kruitdampen later vertrokken we naar de twee busjes die naast het terrein  stonden. Beide verkochten slechts een ding: warme halve kippen. De rijen voor de busjes waren ons echter te lang. Naast de busjes stonden een paar kleine huisjes. Ik leunde tegen een hekje van een van die huisjes. Opeens kwam er een zeer oud en zeer klein vrouwtje uit het huisje met een ketel en een mandje. Bij mij aangekomen hield ze het mandje op waar een aantal glazen inlag. Ik pakte een glas en kreeg kokend hete en mierzoete thee ingeschonken. Na een kleine rondgang was de ketel leeg en keek de kleine dame rond en presenteerde haar mandje als er weer een glas leeg was. Zoekend naar geld in mijn portemonnee keek ze me opvallend schalks aan en weerde af.  “Thé Napoleon! Thé Napoleon!” sprak ze. En ze zwaaide met de ketel naar het slagveld met zo’n blik van: ‘dat begrijp je toch wel’. Ik zoende haar op beide wangen en stak m’n duim op: “Thé Napoleon! Merci Madame.”

Advertenties

0 Responses to “Reis om de wereld in 80 tweets (tweet 38)”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Archief

Tweets


%d bloggers liken dit: